ความนิยม Stray Kids ในเกาหลี — ทำไมถึงมีภาพลวงตาว่า 'ไม่ได้รับความสนใจในบ้านเกิด'

ความนิยม Stray Kids ในเกาหลี กลายเป็นประเด็นถกเถียงในชุมชนแฟนคลับต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง เพราะวงที่ทำสถิติประวัติศาสตร์ติดอันดับ 1 Billboard 200 ชาร์ต 8 ครั้งซ้อน กลับถูกมองว่าได้รับความสนใจ 'อุ่นๆ' ในประเทศบ้านเกิด แต่กรอบความคิดเรื่อง 'ถูกมองข้ามในเกาหลี' นี้ ถูกต้องแม่นยำจริงหรือเปล่า

ชาร์ต Melon ไม่ใช่ทุกอย่าง — ภูมิทัศน์แพลตฟอร์มที่เปลี่ยนไป

ตามรายงานของสื่อหลายแห่ง แฟนคลับต่างประเทศถามซ้ำๆ บน Reddit และโซเชียลมีเดียว่า "ทำไมบอยแบนด์เจเนอเรชั่น 4 ถึงถูกข้ามไปในเกาหลี" โดยมี Stray Kids อยู่ในใจกลางคำถามนี้ แต่ข้อสงสัยนี้จะเป็นจริงได้ก็ต่อเมื่อเราใช้แพลตฟอร์มเพลงเฉพาะอย่างหนึ่ง — โดยเฉพาะอันดับชาร์ต Melon เป็นตัวชี้วัดความนิยมเพียงอย่างเดียว

แต่ความจริงต่างออกไป อัลบั้มเต็มชุดที่ 3 '★★★★★ (Five-Star)' ขายได้กว่า 4 ล้านชุดในสัปดาห์แรกเฉพาะในเกาหลีเท่านั้น และคอนเสิร์ตเดี่ยวที่ Seoul World Cup Stadium เมื่อพฤษภาคม 2024 ดึงผู้ชม 150,000 คนในรอบ 3 วัน ตัวเลขนี้ยากที่จะตีความว่า 'ไม่มีความนิยม'

ปัญหาอยู่ที่ความเป็นตัวแทนของชาร์ตเพลง Melon รวมถึงแพลตฟอร์มในประเทศมีโครงสร้างที่ไม่เอื้อต่อการสตรีมจากแฟนดอม และเพลงที่อยู่ในชาร์ตยาวนานครองอันดับต้นๆ จนกลายเป็นกำแพงสำหรับเพลงใหม่ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ฟังรุ่นใหม่กำลังย้ายไปใช้บริการโกลบอลอย่าง YouTube Music และ Spotify อย่างรวดเร็ว ในเมื่ออัลบั้มบางชุดของ Stray Kids มียอดสตรีมบน Spotify ทะลุ 1.5 พันล้านครั้งแล้ว การวัดความนิยมด้วยอันดับชาร์ต Melon เพียงอย่างเดียวจึงเป็นวิธีคิดที่ล้าสมัย

รสชาติ 'มาลา' ของ 3RACHA — ความภักดีของแฟนคอร์มากกว่าความนิยมกว้าง

ปรัชญาดนตรีของ Stray Kids แตกต่างตั้งแต่เริ่มต้น ยูนิตโปรดิวเซอร์ 3RACHA ที่ประกอบด้วย Bang Chan, Changbin และ Han มุ่งสร้างการผสมผสานแนวเพลงที่ดุเดือด ไม่ว่าจะเป็น Hardcore EDM, Hybrid Trap, Rock หรือแม้แต่ Crossover ดนตรีพื้นบ้านเกาหลี สิ่งนี้ตรงข้ามโดยสิ้นเชิงกับรสนิยมของชาร์ตเพลงในเกาหลีที่หันไปทาง Easy Listening และบัลลาดอารมณ์นุ่มนวล

ในบทสัมภาษณ์กับสื่อเกาหลี Bang Chan เคยกล่าวว่า "ตอนแรกก็มีคนบอกว่าเพลงเราดังเกินไป แต่เราก็ทำในสิ่งที่เราสนุก เพราะดนตรีไม่มีคำตอบที่ถูกต้องสัมบูรณ์" คำพูดนี้สะท้อนทัศนคติการสร้างสรรค์ของ Stray Kids ได้อย่างชัดเจน พวกเขาให้ความสำคัญกับการเชื่อมโยงแบบลึกซึ้งกับคอร์แฟนดอมมากกว่าความนิยมกว้างแต่ตื้น

มหาชนชอบคอนเทนต์ที่เข้าใจง่ายและตรงไปตรงมา แต่แฟนคอร์กลับหลงใหลในสิ่งที่ซับซ้อนและต้องวิเคราะห์ ดนตรีของ Stray Kids อยู่ในกลุ่มหลัง และนี่ทำให้เกิดกำแพงกั้นการเข้าถึงโดยธรรมชาติ แต่เมื่อแฟนคลับข้ามกำแพงนั้นไปได้ พวกเขาจะกลายเป็น '덕후' ที่มีความภักดีไม่หวั่นไหวต่อเทรนด์ โครงสร้างนี้เข้ากันได้ดีเป็นพิเศษกับแฟนเพลงในตะวันตกที่ให้คุณค่ากับศิลปินที่โปรดิวซ์เพลงเอง สถิติอันดับ 1 Billboard 8 ครั้งซ้อนที่ไม่เหมือนใครเกิดจากจุดนี้พอดี

ความนิยมบอยแบนด์เจเนอเรชั่น 4 ที่กระจาย — ตลาดที่มีทางเลือกเยอะ

ตัวแปรอีกอย่างคือความถี่ในการโผล่หน้า World Tour และตารางงานต่างประเทศที่แน่นหนาทำให้ Stray Kids ปรากฏตัวในรายการวาไรตี้และเพลงของเกาหลีได้น้อยกว่า เนื่องจากมหาชนมักจะรู้สึกชอบใจคนที่เห็นบ่อยๆ ยิ่งทำงานต่างประเทศมาก ความรู้จักในประเทศก็ยิ่งลดลงตามสัดส่วน

ยิ่งไปกว่านั้น ตลาด K-pop เกาหลีมีทางเลือกล้นหลาม แค่บอยแบนด์เจเนอเรชั่น 4 ก็มีคู่แข่งอย่าง Tomorrow X Together, ENHYPEN, ZEROBASEONE และอื่นๆ อีกมากมาย รวมถึงวัฒนธรรม 'Multi-fandom' ที่แฟนคนหนึ่งเชียร์หลายวงพร้อมกันก็แพร่หลายแล้ว การที่ STAY อาจเป็น ARMY หรือ DIVE พร้อมกันได้ หมายถึงข้อมูลจะกระจาย และสะท้อนตรงๆ ในชาร์ตและตัวเลขการรับรู้

อันดับ 1 Billboard 8 ครั้งติด — พลังแท้ท่ามกลางเงาของ BTS

แม้อย่างไร สิ่งที่เราต้องไม่ลืมคือความสำเร็จที่เป็นรูปธรรมของ Stray Kids อันดับ 1 Billboard 200 ชาร์ต 8 ครั้งซ้อนเป็นสถิติที่นับได้ด้วยมือเดียวในประวัติศาสตร์วงการ แค่ดูยอดวิว YouTube มิวสิกวิดีโอ 'God's Menu' ก็ทะลุ 570 ล้านวิวแล้ว และซิงเกิลล่าสุด 'RUN IT' ทะลุ 34 ล้านวิวภายใน 6 วันหลังปล่อย คอมเมนต์ส่วนใหญ่เป็นภาษาต่างประเทศ พิสูจน์ขนาดแฟนดอมโกลบอล

ปัญหาคือสื่อและสังคมเกาหลียังคงวาง BTS เป็นสัญลักษณ์ K-pop อันดับหนึ่ง ทำให้ความสำเร็จทั้งหมดที่ตามมาดูเหมือน 'น้อยกว่า' โดยสัมพัทธ์ สถิติ Billboard ของ Stray Kids ไม่ใช่ 'ครั้งแรก' จึงทำให้ผลกระทบจางลง แต่เราไม่ควรลดคุณค่าเพียงเพราะไม่ใช่ครั้งแรก ความยากของการไต่ขึ้นไปบนยอดเขายังคงสูงอยู่

ต้องเปลี่ยนคำถาม — ทำไมโลกถึงตื่นเต้นขนาดนี้

บางทีคำถามที่เราควรถามไม่ใช่ "ทำไมไม่มีความนิยมในเกาหลี" แต่เป็น "ทำไมต่างประเทศถึงคลั่งไคล้มากกว่า" ลองค้นหาวิดีโอคอนเสิร์ตสดของ Stray Kids จะเห็น STAY เต็มสนามกีฬาทั่วโลก ไม่ว่าจะเป็น Tokyo Dome ญี่ปุ่น, Paris ฝรั่งเศส, หรือ São Paulo บราซิล 'เวทีที่ขาดสกรูนิดหน่อยแบบที่น่ารำคาญ' ที่ Bang Chan และ Hyunjin กล่าวถึง กลับกลายเป็นอารมณ์ขันและความสนุกที่หลอมรวมเป็นเอกลักษณ์ของวง และลงตัวกับวัฒนธรรมคอนเสิร์ตของตะวันตก

ท้ายที่สุด ประเด็นความนิยม Stray Kids ในเกาหลี เป็นเพียง 'ภาพลวงตา' เพราะเป้าหมายเปรียบเทียบ (BTS) ทรงพลังจนล้นเหลือ เครื่องมือวัด (ชาร์ต Melon) ไม่ทันการเปลี่ยนแปลงของยุคสมัย และการโผล่หน้าจริง (ความถี่ทำงานในประเทศ) ที่จำกัด ทั้งหมดมารวมกันจนเกิดความเข้าใจผิด ยอดขาย 4 ล้านชุดและผู้ชม 150,000 คนไม่ใช่ 'การถูกมองข้าม' แต่แค่ความสำเร็จระดับโกลบอลใหญ่เกินไปจนทำให้ดูเล็กลงเมื่อเทียบกัน

อ่านบทวิเคราะห์ K-pop เพิ่มเติมได้ที่ K-Blog

ระหว่างความเป็นเอกลักษณ์กับความฮิต — ผลลัพธ์ของความยึดมั่นทางศิลปะ

ในศิลปะ ความเป็นเอกลักษณ์เกิดขึ้นเมื่อสร้างสิ่งที่ตัวเองอยากชื่นชม ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นต้องการ ในขณะที่ความฮิตเกิดขึ้นเมื่อให้สิ่งที่โลกต้องการ Stray Kids เลือกทางแรก และการเลือกนั้นกลับผสานกับพรสวรรค์พิเศษในตลาดโลก จนได้ทั้งสองอย่าง

การ 'ดิ้นรน' ในชาร์ตเพลงเกาหลีเป็นแค่ผลลัพธ์ของความยึดมั่นทางศิลปะที่คลาดเคลื่อนกับเทรนด์มหาชน ไม่ได้หมายถึงการขาดความนิยม อาจกล่าวได้ว่าความคลาดเคลื่อนนี้เองคือหลักฐานว่า Stray Kids กำลังสร้างพิกัดพิเศษในประวัติศาสตร์ K-pop