ถนนหลวงเกาหลีช่วงเทศกาลชูซอก — เมื่อกลับบ้านใช้เวลา 9 ชั่วโมงบอกอะไรเราบางอย่าง

ถนนหลวงช่วงเทศกาลชูซอกใช้เวลา 9 ชั่วโมง 30 นาทีในการข้ามจากโซลไปปูซาน ระยะทางที่ปกติใช้เวลาแค่สี่ชั่วโมงกว่าๆ กลับกลายเป็นเกือบสองเท่า นี่คือจุดเริ่มต้นของเทศกาลเกาหลี แม้จะรู้ว่าต้องติด รู้ว่าจะเหนื่อย แต่ผู้คนก็ยังออกเดินทางอยู่ดี

วันที่รถ 6.16 ล้านคันแห่ออกถนน — ขนาดของการจราจรติดขัดช่วงเทศกาล

ตามรายงานของสื่อเกาหลีใต้ วันแรกของวันหยุดยาวชูซอกปีนี้มีรถวิ่งบนทางหลวงทั่วประเทศรวม 6.16 ล้านคัน รถออกจากเขตเมืองหลวงไปต่างจังหวัด 510,000 คัน ขณะที่ทิศทางกลับมีรถ 380,000 คัน การจราจรติดสุดยอดช่วงเวลา 11 โมงเช้าถึงบ่ายโมง แล้วค่อยๆคลายตัวหลัง 2-3 ทุ่ม ตัวเลขเหล่านี้ไม่ใช่แค่ข้อมูลจราจรธรรมดา มันบอกเล่าถึงน้ำหนักของคำว่า "เทศกาล" ในสังคมเกาหลี

ทางหลวงคยองบูช่วงสินการจังกชอมไปซูวอน คีฮึง นัมอีจังกชอม ระยะทางกว่า 90 กิโลเมตรเต็มไปด้วยรถคืบเหมือนเต่า ทางหลวงจุงบูก็เช่นกัน ช่วงฮานัมไปนัมอีชอนหลายช่วงแทบไม่ได้แรง เวลาที่ติดอยู่ในรถนั้นยาวนาน แต่คนเกาหลีก็หาวิธีใช้เวลา เปิดถุงขนมที่เตรียมมา เปิดวิทยุฟัง ให้เกมเด็กเล่น ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องทนให้ผ่านไป การจราจรติดบนทางหลวงคืออุปสรรค แต่สำหรับคนเกาหลีมันเหมือนพิธีกรรมที่คุ้นเคยแล้ว

ทำไมถึงยอมเจออย่างนี้เพื่อกลับบ้าน — ความหมายเชิงวัฒนธรรมของการเดินทาง

ชูซอกไม่ใช่แค่วันหยุด มันคือวันที่ครอบครัวต้องมารวมตัวกัน ไหว้บรรพบุรุษ แบ่งปันอาหารบ้านเกิดร่วมกัน สิ่งเหล่านี้ยังคงเป็นพิธีกรรมสำคัญสำหรับคนเกาหลีจำนวนมาก ในโครงสร้างที่ประชากรกระจุกตัวที่โซลและเขตเมืองหลวง เทศกาลคือช่วงเวลาที่ย้อนกระแสนั้นกลับไปชั่วคราว ครอบครัวที่กระจัดกระจายอยู่ปูซาน แทกู กวางจู มกโปจะกลับมาพบกันได้ก็ต้องผ่านทางหลวง

เหตุผลที่ออกเดินทางทั้งที่รู้ว่าจะติดก็เพราะเวลานั้นไม่ได้ถูกคิดเป็นแค่ "ความสิ้นเปลือง" บทสนทนาในรถ ขนมหอมมะพร้าวกับปลาแผ่นที่จุดพัก วิวเมืองต่างจังหวัดที่แล่นผ่านหน้าต่าง ทั้งหมดนี้คือส่วนหนึ่งของการเดินทางกลับบ้าน การจราจรติดขัดช่วงเทศกาลน่ารำคาญไม่ต้องสงสัย แต่ภายในนั้นบอกให้เห็นว่าสังคมเกาหลียังให้คุณค่ากับ "ครอบครัว" และ "บ้านเกิด" อย่างไร

จุดพักรถ — จุดหยุดพักเล็กๆในความติดขัด

จุดพักรถบนทางหลวงคือแลนด์มาร์กของการเดินทางกลับบ้าน ยิ่งติดหนักลานจอดรถก็ยิ่งเต็ม คิวห้องน้ำก็ยาวเหยียด แต่คนก็ยังจอดรถลงมา แม้แค่ยืดขาสักครู่ จิบน้ำซุปปลาแผ่นร้อนๆ เด็กๆเลือกซื้อขนมในเซเว่น จุดพักคือจุดกึ่งกลางของการเดินทาง แต่ก็เป็นอีเวนต์เล็กๆของทริปเทศกาลด้วย

ช่วงนี้จุดพักรถกลายเป็นคอนเทนต์ในตัวเองเลย มีมุมขายของพื้นเมือง ร้านขนมปังที่ดังใน SNS ของที่ระลึกลิมิเต็ด ประสบการณ์การค้นพบอะไรบางอย่างที่ไม่คาดคิดในจุดพักที่แวะระหว่างติด ช่วงเวลาแบบนี้สะสมกันมา การเดินทางกลับบ้านจึงไม่ใช่แค่ "ต้องรีบไปให้ถึง" แต่กลายเป็น "ความทรงจำในตัวมันเอง"

อนาคตของการเดินทางช่วงเทศกาล — สัญญาณของการกระจายและเปลี่ยนแปลง

สองสามปีหลังมานี้รูปแบบการเดินทางช่วงเทศกาลเริ่มเปลี่ยน มีคนใช้วันหยุดแบบแบ่งช่วงมากขึ้น บางครอบครัวเลือก "กลับบ้านย้อนกลับ" คือให้พ่อแม่มาหาลูกในเมืองแทน คนรุ่นใหม่ค่อยๆปลดปล่อยตัวเองจากการกลับบ้านแบบดั้งเดิม แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีรถหลายล้านคันแห่ออกทางหลวง นั่นพิสูจน์ว่าความหมายเชิงสัญลักษณ์ของเทศกาลยังไม่จางหายง่ายๆ

การใช้รถไฟและรถบัสเพิ่มขึ้นเล็กน้อย แต่คนที่ขับรถเองยังคงครอบงำอยู่ สะดวกที่ขนของจากบ้านไปบ้าน ขนของได้ถึงหน้าประตู และที่สำคัญคือ "พื้นที่ส่วนตัวของครอบครัวเราเอง" คุณค่าเหล่านี้ค้ำจุนขบวนรถยนต์ส่วนตัวบนถนนกลับบ้าน

เรื่องราวเกี่ยวกับวัฒนธรรมและชีวิตประจำวันของเกาหลีเพิ่มเติม มาพบกันได้ที่ K-Blog

แม้จะติด — คนก็ยังไม่หยุดเดินทาง

ถึงจะใช้เวลา 9 ชั่วโมง 30 นาทีก็ตาม ปีหน้าคงเห็นภาพคล้ายๆกันอีก รถที่ออกตั้งแต่ค่ำคืนก่อนวันเทศกาล ขบวนไฟหน้ารถบนทางหลวงยามรุ่งอรุณ คนที่จิบกาแฟขับไล่ง่วงที่จุดพัก ทั้งหมดนี้คือภาพเทศกาลเกาหลี ไม่มีประสิทธิภาพ เหนื่อย บางครั้งหงุดหงิด แต่การเดินทางก็ยังดำเนินต่อไป

ภายในการเดินทางนั้นมีความรู้สึกต่อครอบครัว ความคิดถึงบ้านเกิด และความหวังต่อวันหยุดยาวที่มีไม่กี่ครั้งต่อปีปะปนกันอยู่ ถนนหลวงช่วงเทศกาลชูซอกไม่ใช่แค่ถนนธรรมดา มันคือพื้นที่ที่คุณค่าที่สังคมเกาหลียังให้ความสำคัญปรากฏออกมาเป็นรูปธรรม ยิ่งติดนาน ความหมายที่ซ่อนอยู่ก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเหมือนกัน